راهزن

(زَ)(ص فا.)
۱- دزدی که اموال مسافران را غارت می‌کند.
۲- نغمه خوان، سرودگوی.

    راهن

    (هِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- گرو گذارنده.
    ۲- رهن گذارنده.
    ۳- ثابت، دایم.

      راهنما

      (نَ) (ص فا.)
      ۱- پیشوا، هادی.
      ۲- بلد، بلد راه، کسی که مسیر را می‌داند.

        راهنمایی

        (~.) (حامص.) عمل راهنما، هدایت، راهبری. ؛ اداره ~ و رانندگی اداره‌ای که موظف به انتظام رفت و آمد و عبور و مرور وسایل نقلیه‌است.

          Scroll to Top