رهان

(رِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- شرط بستن.
۲- هر نوع برد و باخت و گروبندی، مراهنه.

    رهاو

    (رَ) (اِ.) نغمه و آهنگی است از موسیقی قدیم.

      رهاوی

      (رَ) (اِ.) آوازی است که در آخر افشاری نواخته می‌شود.

        Scroll to Top