(زَ دَ) (مص ل.)
۱- نشستن روی زانو.
۲- کنایه از: تسلیم شدن.

[ ع. ] (اِفا.) زناکار. ج. زناه.

(یِ) [ ع. زانیه ] (اِفا.) مؤنث زانی. زنی که به طریق حرام با مردی آمیزش کند.

(هِ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) (اِمر.)
۱- گیاه خوشبو.
۲- بوی خوش.

(هِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- رونده.
۲- نیست شونده.
۳- باطل، بیهوده.

[ زائو ] (ص مر.) نک زائو.