زاو

(اِ.)
۱- شکاف، رخنه.
۲- دره کوه.

    زاور

    (~.) (اِ.) حیوان سواری و بارکش، راحله.

      زاور

      (~.) (اِ.) علتی است که آن را آب سیاه گویند.

        زاور

        (وَ) (ص فا.) = زواره: خادم، خدمتکار.

          زاولانه

          (ز وú نَ) (اِ.) بندی آهنی که با آن دست و پای گناهکاران یا چهارپایان را می‌بستند.

            زاووش

            (اِ.) سیاره مشتری، پنجمین سیاره منظومه شمسی.

              Scroll to Top