(یِ) [ ع. زاویه ]
۱- (اِ.) کنج، گوشه.
۲- کرانه.
۳- خانه.
۴- خلوتخانه‌ای در خانقاه مخصوص عبادتِ زاهدان.
۵- در ریاضی شکلی که از تقاطع دو خط یا دو سطح پدید آید، گوشه باز (فره).
۶- گونیا.
۷- جامه و پلاس و باروبنه درویشان.

(یِ جِ) (اِ.)
۱- لوحه‌ای مربع یا گِرد که جای سیارات و بروج دوازده گانه روی آن نقش شده و از آن برای احکام نجومی یا بدست آوردن حکم طالع استفاده می‌کردند.
۲- شکلی است دارای ۱۲۳ خانه که از آن حالت ماه و سال و مولود استخراج می‌شود.

(چَ) (اِ.) ورقه‌ای که هنگام تولد کودک نوشته شود و اداره آمار طبق آن شناسنامه صادر می‌کند.