سجیل

(س جُ) [ ع. ] (اِ.) پاره گِل خشک شده که مانند سنگ باشد.

    سجین

    (س جُ) [ ع. ] (اِ.) نام جایی در دوزخ.

      سجیه

      (سَ جّ یَّ) [ ع. سجیه ] (اِ.) خلق، عادت.

        سحا

        (س) [ ع. سحاء ] (اِ.)
        ۱- مهرنامه.
        ۲- عنوان نامه.

          سحاب

          (سَ) [ ع. ] (اِ.) ابر، واحد سحابه. ج. سحایب.

            سحابه

            (سَ ب یا بَ) [ ع. سحابه. ] (اِ.)قطعه‌ای از ابر.

              سحابی

              (سَ) (ص.)
              ۱- منسوب به سحاب ؛ ابری.
              ۲- ابر مانندی متشکل از گازهای بسیار رقیق و کم دما که در اثر نور ستارگان مجاور خود قابل رؤیت می‌شوند.

                سحار

                (سَ حّ) [ ع. ] (ص.) افسونگر، جادوگر.

                  سحر

                  (سَ حَ) [ ع. ] (اِ.)پیش از صبح، سپیده – دم.

                    Scroll to Top