سحر

(س) [ ع. ]
۱- (مص ل.) جادو کردن.
۲- (اِمص.) جادوگری.
۳- (اِ.) جادو.
۴- هر آن چه که در آن فریبندگی و گیرندگی خاص باشد.

    سحره

    (سُ حَ رَ یا رِ) [ ع. سحره ] (اِ.) ج. ساحر؛ جادوگران.

      سحی

      (س) [ ع. سحاء ] (اِ.) مُهرِ نامه، نشان نامه.

        سحیق

        (سَ حِ) [ ع. ] (ص.)
        ۱- سوده، نرم شده.
        ۲- دور، دوردست.

          سخافت

          (سَ فَ) [ ع. سخافه ]
          ۱- (مص ل.) کم عقل بودن.
          ۲- (اِمص.) کم عقلی.

            Scroll to Top