(~. گُ) (اِمر.) افسری که درجه اش بالاتر از سروان و پایین تر از سرهنگ دوم است.

(~. گَ) (ص مر.)سرگشته، آواره.

(~. گَ) (ص مر.) مشغول.

(~. گِ رِ) (اِمر.) گره یا دانه‌ای که بر سر تسبیح ببندند.

(~. گُ) (اِمر.) سردسته، رییس قوم.

(~. گَ) (اِمر.) جزیه، باج.

(~. گَ) (اِمر.) نک سرگزیت.

(~. گُ) (اِمر.) انتخاب تعدادی دام (گاو، گوسفند، اسب…) توسط عمال حاکم که از گله جدا می‌کردند و می‌بردند و آن رسمی معمول بود.