(~. گَ تِ) (حامص.)۱ – سرگردانی، آشفتگی.
۲- آوارگی.

(~. گَ تَ) (ص مف.)
۱- سرگردان.
۲- آواره.

(~. جِ) (اِمر.) حالتی که به انسان دست می‌دهد و تصور می‌کند که همه چیز دور او می‌چرخد.

(سَ) (اِمر.) = سرلاد: رده فوقانی دیوار، سر دیوار؛ مق. بنلاد. دیوار.

(سَ. لَ کَ) (اِمر.) فرمانده لشکر، بالاتر از سرتیپ.

(~. لَ حَ یا حِ) [ فا – ع. ] (اِمر.)
۱- عنوان.
۲- اصل، اساس.

(س رَ. دَ) [ تر – فا. ] (ص مر.) کسی که از کار کردن زیاد دستهایش پینه بسته باشد.