(سَ س) [ ع. ] (اِ.) جِ سلسله ؛ زنجیرها.

(سُ لّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- می‌، باده.
۲- آن چه چکد از انگور پیش از فشاردن.

(سَ) (اِ.) شوشه طلا و نقره که گداخته و در ناوچه آهنین ریخته باشند.

(سَ لّ) [ قس. مکاری ] (اِ.) کرایه.

(سُ لَ یا لِ) [ ع. سلاله ] (اِ.) نسل، فرزند، نطفه.

(سَ نَ یا نِ) [ ع – فا. ] (اِ.)
۱- مالیاتی که به مناسبت بارعام پادشاه یا به سبب دریافت خبر سلامت او می‌پرداختند.
۲- سلامی.
۳- حقوق و عوارضی که برای مباشر یا مستأحر به مناسبت نخستین بازدیدی که از ده می‌کرد، از دهقانان گرفته می‌شد (بیشتر در کردستان).

(سُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- استخوان سپل شتر.
۲- استخوان انگشتان دست و پا؛ ج. سلامیات.