سماجت

(سَ جَ) [ ع. سماجه ]
۱- (مص ل.) زشت شدن.
۲- (اِمص.) زشتی، بی شرمی.
۳- در فارسی: پافشاری، یکدندگی.

    سماحت

    (سَ حَ) [ ع. سماحه ]
    ۱- (مص ل.) جوانمرد گردیدن.
    ۲- (اِمص.) جوانمردی.

      سماخچه

      (سَ چَ یا چِ) (اِمصغ.) = سماکچه. ساماخچه. سماچه: سینه بند زنان.

        سماط

        (سَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- بساط، سفره.
        ۲- صف، رده.

          سماع

          (سَ) [ ع. ]
          ۱- (مص م.) شنیدن.
          ۲- (اِمص.) شنوایی.
          ۳- (اِ.) آواز، سرود.
          ۴- وجد و سرور و پای کوبی صوفیه.

            سماع

            (سَ مّ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- آن که بسیار شنود (سخنان دیگران را).
            ۲- مطیع.
            ۳- جاسوس.
            ۴- یکی از مراتب دین مانی ؛ نغوشاک، نغوشا؛ ج. سماعون.

              سماعی

              (سَ) [ ع. ] (ص نسب.)
              ۱- هرآن چه شنیده شده باشد.
              ۲- بنا شده بر عادت.
              ۳- آن چه که مبنی بر قاعده نیست.

                Scroll to Top