(سُ مْ رَ)
۱- (مص ل.) گندم گون بودن.
۲- (اِمص.) گندم گونی.

(~.)۱ – (حامص.) دلالی، واسطه – گری.
۲- (اِمر.) دکان سمسار.

(س س) (ص نسب.) (عا.) شخص شل و سست، آن که کارها را به کندی و تأنی انجام دهد؛ فسفسی.

(سَ) [ ع. ]
۱- (اِ.) گوش، حس شنوایی.
۲- (مص م.) شنیدن.

(سَ عَ) [ ع – فا. ] (اِمصغ.) وسیله‌ای برای تقویت شنوایی. کسانی که گوششان سنگین است آن را در گوش گذارند تا اصوات را بهتر بشنوند.