(سَ) = سیه سر:
۱- (ص مر.) آن چه که سرش سیاه باشد.
۲- (اِمر.) قلم (که سرش را در مرکب زنند).
۳- سیاه سار.
۴- (کن.) زن بیچاره و بینوا.
۵- گناهکار.

(سُ فِ یا فَ) (اِمر.) مرضی است عفونی و بسیار ساری که ویروسش بیشتر در حنجره، قصبه الریه، نایژه‌ها موضع می‌گیرد که باعث سرفه‌های شدیدی می‌شود.

(تِ تا تَ) (ص مر.) آن که در آفتاب سیاه شده باشد، بسیار سیاه.

(قَ لَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) نوعی نقاشی که در آن فقط با قلم و مرکب سیاه یا مداد کار شده باشد.

(گِ) (ص مر.) بدبخت.

(اِمر.) جانوری است گوشت خوار شبیه شغال با پوستی قهوه‌ای و گوش‌های منگوله‌ای، معمولاً به دنبال شیر حرکت می‌کند تا بازمانده غذای او را بخورد.

(مَ) (ص مر.) بسیار مست.

(مَ) [ فا – ع. ] (اِمر.)
۱- تمرین خوشنویسی که در آن کلمات یا حروف به صورت تکراری و انبوه کنار یکدیگر نوشته شده باشند.
۲- کنایه از تمرین زیاد در یک حرفه یا هنر.

(مِ) (اِمر.) گناهکار.