(نِ) (ص فا.) بر تخت رساننده شاه.

(نِ) (اِمر.)
۱- تخت، جای نشستن شاه.
۲- قسمتی از اتاق که سطح آن بالاتر از قسمت‌های دیگر بود، مخصوص نشستن بزرگان.

(اِمر.) = شهباز: گونه‌ای باز بزرگِ شکاری به رنگ‌های زرد و سفید.

(ی) (اِمر.)
۱- بوی عنبر، عنبر.
۲- بوی مشک.

(پَ) (اِمر.) = شهپر: بزرگترین پر در بال طیور؛ شاهبال، شهپر.

(اِمر.) پسر شاه، شاهزاده.

(ص نسب.)
۱- منسوب به شاهجان (شهر مرو).
۲- پارچه‌ای لطیف که در شهر مرو بافته می‌شد.
۳- پارچه لطیف (مطلقاً).

(نِ) [ په. ] (اِمر.) = شهدانه. شاهدانج: گیاهی است از تیره گزنه‌ها، دو پایه، علفی، یکساله و دارای گونه‌های مختلف است. از دانه شاهدانه روغنی با بوی قوی و نامطبوع حاصل می‌گردد که به مصرف تهیه صابون‌های نرم و سوخت می‌رسد. از سر شاخه‌های گلدار آن بنگ و جرس گرفته می‌شود و کلمه حشیش نیز به سر شاخه‌های گل دار و همچنین فرآورده‌های آن اطلاق می‌شود.

(دُ) (اِمر.) دختر شاه، شاهزاده.