(~. چِ) (اِمر.)
۱- هر گوهر آبدار و درخشنده.
۲- کرم شب تاب.
۳- چراغانی.

(~. چَ رِ) (اِمر.) آجیل و میوه که در شب نشینی می‌خورند.

(شَ نِ) (اِمر.) شبستان.

(شَ خا) (ص فا.)
۱- آن که در شب جایی بخوابد.
۲- مجازاً: روسپی که شب نزد کسی خوابد (مق. تک خواب).
۳- مردی که شبی با روسپی بیتوته کند.

(~. زِ دِ) (ص فا.) آن که شب را بیدار ماند. (به جهت عبادت، عشق، دزدی).

(شَ غَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) نان و حلوایی که در شب اول دفن میت به جهت ترویح روح او قسمت کنند.

(شَ. کَ دَ) (مص ل.) شب را به روز آوردن.

(~. کُ) (اِمر.) کلاهی که در شب یا در موقع خواب به سر گذارند.

(~.) (اِمر.)
۱- کسی که شب جایی را نبیند.
۲- خفاش.