شب گرد

(~. گَ) (ص فا.)
۱- شبرو.
۲- ماه.
۳- عسس، پاسبان.
۴- راه زن، دزد.

    شب نامه

    (~. مِ) (اِمر.) هر نوشته‌ای که شب هنگام و پنهانی میان مردم پخش کنند.

      شب نما

      (شَ. نَ) (ص فا.)
      ۱- آن چه به شب جلوه کند و بدرخشد.
      ۲- برطرف کننده تاریکی.

        شب نهه

        (شَ نِ هَ یا هِ) (اِمر.) گنج زر و جواهری که در زیر زمین دفن کنند.

          شباب

          (شَ) [ ع. ] (اِمص.)
          ۱- جوانی.
          ۲- پرده‌ای است از موسیقی.

            شبادان

            (شَ) [ قس. شبستان ] (اِمر.)
            ۱- آن جا که شب آرام گیرند.
            ۲- زیرزمین عمیق خانه که در تابستان برای خنکی از آن استفاده کنند.

              شباط

              (شُ) [ عبر. ] (اِ.) پنجمین ماه سال سریانی مأخوذ از نام یازدهمین ماه سال یهودیان که تقریباً بر آن منطبق است. این ماه در ۳۱ ژانویه تقویم رومی شروع می‌شود و شامل ۲۸ روز است و در هر چهار سال یک روز کبیسه بدین روزها افزوده می‌گردد.

                شباک

                (ش) [ ع. ] ج. شبکه ؛
                ۱- دام‌های صیادان.
                ۲- زمین چاه دار.

                  Scroll to Top