(شَ. رَ یا رِ) (ص مر.)
۱- شب دوست.
۲- زن بدکاره.

(~.) (اِمر.) گیاهی است از تیره صلبیان که زینتی است و به سبب دارا بودن گل‌های معطر و زیبا غالباً در باغچه‌ها کشت می‌شود. شب بوی، شقاری، شمشم، خمخم، خیرو، خیری نیز گفته می‌شود.

(~.) (اِمر.)
۱- لباس خواب.
۲- روسری که شب هنگام خوابیدن به سر بندند.

(~.)
۱- (ص فا.) شبرو.
۲- (اِمر.) صدای آرام پا.

(~. پَ یا پِ) (ص فا.)
۱- شب بیدار.
۲- عاشق مهجور و بی قرار.

(~.) (ص فا.)
۱- آن چه که در شب بدرخشد.
۲- شب چراغ.
۳- ماه، قمر.
۴- کرم شب تاب.

(~.) (اِمص.) تاخت ناگهانی در شب، شبیخون.