(شَ جَّ) [ ع. شجه ] (اِ.) جراحت سر؛ ج. شجاج.
(شُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) محزون شدن. ۲- (اِمص.) حزن، اندوهگینی.
(شَ) [ ع. ] (ص.) شجاع، دلاور.
(شُ حّ) [ ع. ] (مص ل.) بُخل، بُخل ورزیدن.
(شَ مَ یا مِ) [ ع. شحمه ] (اِ.) قطعه‌ای پیه.
(ش نَ یا نِ) [ تر – فا. ] (حامص.) داروغگی.
(ش نَ یا نِ) [ تر – مغ. ] (اِ.) ۱- داروغه. ۲- حاکم نظامی.
(شَ) [ ع. ] (ص.) فربه، سمین.
(شَ) (اِ.) ۱- سر کوه. ۲- استوار، محکم. ۳- زمین سخت و ناهموار.
(~.) (اِ.) ۱- شاخه. ۲- شاخ حیوانات.
