شعایر

(شَ یِ) (اِ.) جِ شعاره، شعیره.
۱- نشانه‌ها، علامت‌ها.
۲- هر یک از مناسک حج.
۳- آداب و رسوم مذهبی یا ملی.

    شعب

    (شَ عْ) [ ع. ] (اِ.) قبیله بزرگ که از آن قبایلی چند منشعب شود.

      شعب

      (ش عْ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- دره.
      ۲- ناحیه.
      ۳- قبیله.

        شعب

        (شُ عَ) [ ع. ] (اِ.) جِ شعبه ؛ شاخه‌ها.

          شعبان

          (شَ) [ ع. ] (اِ.) ماه هشتم از سال قمری.

            شعبده

            (شَ یا شُ بَ دِ) [ ع. شعبده ] (اِ.)
            ۱- (مص ل.) تردستی کردن.
            ۲- (اِ.) حقه، نیرنگ.

              شعبه

              (شُ بَ یا بِ) [ ع. شعبه ] (اِ.)
              ۱- شاخه.
              ۲- جوی آبی که از یک نهر بزرگ جدا گردد.
              ۳- فرقه، دسته.
              ۴- فرعی که از اصلی جدا شود. ج. شعب.

                شعث

                (شَ عِ) [ ع. ] (ص.) ژولیده موی.

                  شعر

                  (ش) [ ع. ] (اِ.)
                  ۱- سخن موزون.
                  ۲- (عا.) حرف بی اساس.

                    Scroll to Top