شفع

(شَ) [ ع. ] (اِ.) زوج (عدد)، جفت ؛ ج. اشفاع، شفاع.

    شفعه

    (شُ عَ یا عِ) [ ع. شفعه ] (اِ.) حق همسایگی.

      شفق

      (شَ فَ) [ ع. ] (اِ.) سرخی افق پس از غروب آفتاب.

        شفک

        (شُ فَ) (ص.)
        ۱- ابله، نادان.
        ۲- بی – هنر، جلف.
        ۳- فرسوده.

          شفه

          (شَ فَ یا فِ) [ ع. شفه ] (اِ.) لَب.

            شفیع

            (شَ) [ ع. ] (ص.) شفاعت کننده، پایمرد.

              شق

              (شَ) [ ع. ] (اِ.) شکاف، چاک.

                Scroll to Top