(~.) (اِمر.) محل شکار، جای صید کردن، نخجیرگاه.

(ش تَ) [ په. ]
۱- (مص م.) چاک دادن، پاره کردن.
۲- شکستن.
۳- (مص ل.) پاره شدن، شق شدن.

(ش تَ تِ) (ص مف.)۱ – چاک خورده، پاره شده.
۲- شکسته.

(ش دَ) (مص م.)
۱- شکافتن.
۲- نقب زدن.

(ش یَ) [ ع. شکایه ]
۱- (مص ل.) گله کردن از کسی نزد دیگری.
۲- (اِمص.) داد – خواهی.