(~. دَ) (مص ل.) کشورداری.

(شَ ر فَ رَ) (اِمر.) دستگاه نمایش قدیمی به صورت اتاقکی قابل حمل که تماشاگر با چسباندن چشم خود به دریچه آن فیلم یا تصویری را که به وسیله ذره بین بزرگ شده بود تماشا می‌کرد.

(شَ. گُ دَ) (مص م.) فتح کردن، کشور گرفتن.

(~.) (ص فا.)
۱- دارنده جمال و زیبایی بسیار که در حسن و جمال فتنه شهر باشد.
۲- یکی از آهنگ‌های موسیقی.

(~.) (حامص. اِمر.) اداره‌ای که وظیفه آن حفظ امنیت شهر و استقرار نظم و تعقیب بزهکاران است و آن تابع وزارت کشور است، نظمیه.

(~. بَ)
۱- (اِمر.) دیوار دور شهر.
۲- زندان.
۳- (ص مر.) زندانی.
۴- کسی که در محاصره افتاده باشد.

(شُ رَ) [ ع. شهره ]
۱- (مص ل.)آشکار شدن.
۲- معروف گردیدن.
۳- (اِمص.) معروفیت.

(شَ) [ فا – تر. ] (ص مر.) همشهری.

(~.) [ په. ] (ص فا.)
۱- نگه دارنده شهر.
۲- رییس شهرداری.