(اِمر.) شکنبه بره و بزغاله و گوسفند.

(دِ) (اِمر.) شجاع، دلیر، دلاور.

(زَ دَ یا دِ) (ص مر. اِمر.) کودکی که به هنگام شیرخوارگی کم شیر خورده لاغر و نزار شده باشد. ج. شیرزدگان.

(زَ) (ص مر.) زن دلیر و بی باک.

(زَ نِ) (اِمر.)
۱- چوبی که با آن شیر یا دوغ را به هم می‌زنند تا مسکه از دوغ جدا شود.
۲- خمره کره گیری.

(فَ. کَ دَ) (مص م.)(عا.)فهماندن مطلب به شخص کُند ذهن.

(~. نِ) (اِمر.)
۱- شیره کشی.
۲- میخانه.

(رَ. شُ دَ) (مص ل.) (عا.) گستاخ شدن.

[ شیر + لان، پس. مک. ] (اِمر.) جایی که در آن شیر فراوان باشد؛ شیرناک.