(صَ) [ ع. صحراء ] (اِ.)
۱- دشت.
۲- بیابان. ~ی کربلا کنایه از: جای فاقد آب و گیاه و دیگر امکانات.

(~.) [ ع. ]
۱- (ص نسب.) منسوب به صحرا.
۲- (اِ.) قسمی گرگ آدم خوار.

(صُ حُ) [ ع. ] (اِ.) جِ صحیفه، نامه‌ها.

(صَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- میان سرای، وسط حیات.
۲- فضا، میدان.
۳- قدح، بشقاب یا کاسه بزرگ.

(صَ نَ یا نِ) [ ع. صحنه ] (اِ.)
۱- زمین هموار.
۲- در فارسی به معنای محل نمایش نمایشنامه.
۳- کوچک ترین واحد کامل فیلم که مجموعه‌ای است از یک سلسه نما که به دنبال یکدیگر می‌آیند و تشکیل یک واقعه را می‌دهند.
۴- منظره‌ای واقعی یا خیالی که رویدادی را نشان می‌دهد.