(ص) [ ع. ]
۱- (مص م.) زدودن شمشیر و آینه و جز آن، صیقل زدن.
۲- (اِمص.) زدودگی، جلا.

(ص. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) زدوده شدن.

(ص لَ) [ ع. صقاله ] (اِمص.) صیقل خوردگی.

(صَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- چرخ (جان.).
۲- هر مرغ شکاری از باز، شاهین و جز آن ؛ ج. اصقُر صُقور، صِقار، صِقاره، صُقر.

(صَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- زدن کسی را، پا بر کسی زدن.
۲- بر خاک انداختن کسی را.
۳- رسیدن آتش آسمانی به کسی، بیهوش کردن صاعقه کسی را.

(صَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) جلا دادن.
۲- (اِ مص.) جلا، پرداخت.