(صَ هَ) [ ع. ] (اِ.) جِ صهوه.
۱- بالای هرچیزی.
۲- جای نشستن سوار.

(صَ) [ ع. ] (اِ.) آواز اسب.

(صَ) [ فر. ] (اِ.) جریانی که از اواخر قرن نوزدهم به منظور ایجاد یک میهن یهودی در فلسطین به وجود آمد. نام این مرام از کوه صهیون (آرامگاه داوود نبی) در اورشلیم گرفته شده‌است.

(صَ دِ) [ ع. ] (اِ.) جِ صادر؛ فرستادگان.

(ص) [ ع. ] (اِ.) جام، پیمانه.

(صَ مِ) [ ع. ] (اِ.) جِ صومعه، دیرها.