(مِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- باریک اندام.
۲- دقیق، لطیف.

(یِ) [ ع. ضائر ] (اِفا.) زیان رساننده، ضرر رساننده.

(یِ) [ ع. ضائع ] (اِفا.)
۱- تباه، تلف.
۲- بی فایده، بی ثمر.
۳- مهمل، بیکار.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- خراب کردن، فاسد کردن.
۲- (عا.) کنف کردن، بور کردن.

(~. گُ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) اهمال کردن.

(یِ عَ یا عِ) [ ع. ضایعه ] (اِفا.) مؤنث ضایع.
۱- از دست رفته، تلف شده.
۲- تباه شده، فاسد.

(یِ) [ ع. ضائق ] (اِفا. ص.) تنگ، کم – وسعت.

(ضَ بّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- ضبط کننده.
۲- بایگان.