اسم مصدر ضبط (ضَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) حفظ کردن، نگاه داشتن. ۲- گرفتن، در تصرف آوردن. ۳- (اِمص.) نگاه داری، حفظ.
اسم مرکب ضبط صوت (~ صُ) [ ع. ] (اِمر.) دستگاهی الکتریکی یا الکترونیکی که میتوان به کمک آن اصوات را روی نوار مخصوص ضبط و پخش کرد.
حاصل مصدر ضبط و ربط (ضَ طُ رَ) (حامص.) ۱- جمع و جور کردن. ۲- اداره و سرپرستی جایی یا کاری. ۳- یادداشت کردن.