(ض دُ یَُ) [ ع. ضدیه ] (اِمص.)
۱- ضد هم بودن، مخالف هم بودن.
۲- دشمنی، ناسازگاری.

(ضَ رّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- زیان.
۲- سختی، تنگی.
۳- (مص ل.) زیان رسانیدن.

(ضَ رّ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- دشواری، تنگ دستی.
۲- گزند، آسیب.
۳- رنجوری.
۴- قحط.

(ضَ) [ ع. ] (مص ل.) نهان شدن، پنهان گشتن.

(ض ِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- با کسی شمشیر زدن، مضاربه کردن.
۲- برجهیدن گشن بر ماده.

(~. نَ یا نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) جایی که در آن سکه می‌زدند.

(ضَ رّ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) کسی که پول سکه می‌زند.

(ض) [ ع. ] (مص م.) زیان رسانیدن.

(ضَ رَ) [ ع. ضراره ] (مص ل.) نابینا شدن.