(ق مر.) (عا.) ستان بر پشت.

(نَ یا نُ) (اِمر.)
۱- ایوانی کم عرض که در جلو اطاق سازند.
۲- نمای دیوار به صورت طاق که عرض و پهنایی نداشته باشد.

(قُ رُ) (اِمر.) = طاق و طرنب. طاق و ترنب. طاق و ترم: کروفر، طمطراق، فر و شکوه.

(~. فَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) طاقت فرسا ین ده: آن که طاقت و شکیب ببرد، آن چه که تاب و توان بزداید.

(چِ) (اِمصغ.) رف، طاق کوچک. ؛~ بالا گذاشتن ناز کردن، فخر فروختن.

(~.) [ ع – فا. ] (ص فا.)پارچه‌ای که کف طاقچه را با آن می‌پوشیدند.

(ص فا.) = طاق دارنده:
۱- آن چه دارای طاق است.
۲- دارای ایوان.
۳- مجازاً: نگهبان، محافظ.