(عَ) [ ع. طاعه ]
۱- (مص م.) فرمانبرداری کردن.۲ – عبادت کردن.۳ – (اِمص.) فرمانبرداری.
۴- عبادت.

(~. وَ) [ ع – فا. ] (ص مر.)فرمانبردار.

(~.) [ ع – فا. ] (ص فا.) مطیع، فرمانبردار.

(عِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نیزه زننده.
۲- طعنه – زننده، عیب جویی کننده.

[ ع. ] (اِفا.)
۱- نافرمان، سرکش.
۲- ستمکار، ظالم.