(~. خُ) [ ع – فا. ] (اِمر.) (عا.) گودی، عمق.
(~. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) پیمودن، اندازه گرفتن.
(~. نَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) طناب زدن.
(طَ نّ) [ ع. ] (ص.) ۱- شوخ، کرشمه. ۲- به ناز خرامنده. ۳- مسخره کننده.
(طَ) (اِ.) (عا.) طناب.
(طَ نّ) [ ع. ] (ص.) بلندآوازه.
(طُ نُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- ریسمان، ریسمان خیمه. ۲- میخ. ۳- عصب بدن.
(طُ بَ) (اِ.) تنبک.
(طُ) [ ع. ] (اِ.) استخوان ساق ؛ ج. طنابیب.
(طَ) [ معر. ] (اِ.) تنبور.
