(طِ) (اِ.) تالار، اتاق بزرگ.

(طَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) ریشخند کردن، مسخره کردن.
۲- طعنه زدن.
۳- (اِمص.) طعنه.
۴- (اِ.) ناز و کرشمه.
۵- عملی که جنبه‌های نادرست یا ناروای پدیده‌ای را مورد مسخره قرار می‌دهد و هدف آن اصلاح است. (اعم از شعر، نثر و نمایش).

(طَ طَ نِ) [ ع. طنطنه ]
۱- (مص م.) به صدا درآوردنِ طشت، زنگ و مانند آن.
۲- (اِ.) صدای رود، طنبور و مانند آن.
۳- آوازه، کّر و فر.

(طَ فَ س ِ یا سَ) [ ع. طنفسه ] (اِ.)
۱- بوریا مانندی از شاخه خرما، زیلو، فرش.
۲- نهالی، تشک.
۳- جامه. ج. طنافس.

(طَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بانگ کردن مگس، ناقوس و…
۲- (اِ.) بانگ، صدا.
۳- نوسانات فرعی صدا، پژواک.