عذرا

(عَ) [ ع. عذراء ] (ص.)
۱- بکر، دوشیزه.
۲- گوهر سوراخ نشده.

    عذرت

    (عُ رَ) [ ع. عذره ]
    ۱- (اِمص.) بکارت، دوشیزگی.
    ۲- (اِ.) دسته موی، کاکُل.

      عذره

      (عَ ذِ رِ یا رَ) [ ع. عذره ] (اِ.)
      ۱- پلیدی، غایط.
      ۲- جایی که در آن کثافات دفع گردد.
      ۳- خرابه، ویرانه. ج. عذرات.

        عذوبت

        (عُ بَ) [ ع. عذوبه ]
        ۱- (مص ل.) گوارا بودن.
        ۲- (اِمص.) گوارایی.

          عذول

          (عَ) [ ع. ] (ص فا.)عیب جو و سرزنش – کننده.

            عراده

            (عَ دِ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- از ابزارهای جنگ شبیه به منجنیق که در قدیم برای پرتاب سنگ ازآن استفاده می‌کردند.
            ۲- واحد شمارش توپ.

              عراضه

              (عُ ض ِ یا ضَ) [ ع. عراضه ~] (اِ.) ره آورد (طعام و جز آن).

                Scroll to Top