عذرا
(عَ) [ ع. عذراء ] (ص.)
۱- بکر، دوشیزه.
۲- گوهر سوراخ نشده.
(عَ ذِ رِ یا رَ) [ ع. عذره ] (اِ.)
۱- پلیدی، غایط.
۲- جایی که در آن کثافات دفع گردد.
۳- خرابه، ویرانه. ج. عذرات.
(عَ دِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- از ابزارهای جنگ شبیه به منجنیق که در قدیم برای پرتاب سنگ ازآن استفاده میکردند.
۲- واحد شمارش توپ.