(عُ) [ ع. عفاه ] (ص.)جِ عافی. ۱- آمرزنده، درگذرنده. ۲- مهمان، خواهنده روزی.
(عَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – نام درختی است که چوبش بسیار قابل اشتعال است. ۲- نان بدون نانخورش.
(عَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عفریت.
(عِ یا عَ) [ ع. عفه ] (اِمص.) پاکدامنی، ترک شهوت.
(عِ فّ) [ ع. ] (اِمص.) احتراز از محرمات خصوصاً از شهوات. پاکدامنی، پرهیزگاری، پارسایی.
(عَ) (ص.) خراب، تباه.
(عِ) [ ع. ] (اِ.) روده‌ای که طعام از معده در آن داخل گردد؛ ج. اعفاج.
(عِ) [ ع. ] (اِ.) موجودِ زشت و ترسناک، دیو، غول. ج. عفاریت.
(عِ تِ) [ ع. عفریته ] (اِ.) مؤنث عفریت.
(عَ فِ) [ ع. ] (ص.) ۱- تندمزه، گس. ۲- قابض.
