(کَ دَ) (مص م.) خراب کردن.

(ص.) (عا.) نک قاتی.

(دِ) [ ع. ] (اِفا.) بی وفا، خیانتکار.

(یِ یا یَ) [ ع. غادیه ]
۱- (اِ.) ابر بامدادی. ج. غادیات و غوادی.
۲- بامداد.
۳- (اِفا.) مؤنث غادی، در بامداد رونده.

[ ع. ] (اِفا.) غذادهنده، قوت دهنده.

و غور (رُ) [ ع. ] (اِمر.) (عا.) = قار و قور: صدایی که در هنگام گرسنگی از شکم شنیده شود.