(یَ) [ ع. غایه ] (اِ.) ۱- پایان، نهایت. ۲- مقصد، مقصود. ؛ ~ مطلوب نهایت آرزو، تمامی مطلوب.
(یِ) [ ع. غائر ] ۱- (اِفا.) فرو شونده. ۲- (ص.) فرو رفتگی.
(یِ رِ یا رَ) [ ع. غائره ] ۱- (اِفا.) مؤنث غایر. ۲- (اِ.) گرمگاه. ۳- نیمروز.
(یَ) [ ع. غائط ] (اِ.) ۱- زمین پست. ۲- مدفوع انسان.
(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) مدفوع کردن.
(یِ لِ) [ ع. غائله ] (اِ.) ۱- فساد، آشوب. ۲- آسیب، بلای ناگهانی.
[ ع. ] (ص نسب.) منسوب به غایت، نهایی.
(غِ بّ) [ ع. ] ۱- (ص.) یک روز در میان. ۲- (مص ل.) یک روز در میان آمدن تب.
(غُ) (اِ.) = قباد: گونهای ماهی بی فلس با گوشتی لذیذ که در خلیج فارس فراوان است.
(غُ) [ ع. ] (اِ.) ۱- گرد، خاک نرم. ۲- نامی برای قلم و نوشتههای بسیار ریز در خوش – نویسی.