(~. بَ مَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) کنایه از: کساد شدن، از رونق افتادن.

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.) پاک کردن گرد و غبار، رفت و روب جایی.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به غبار. گردآلود، غبار آلوده.
۲- مجازاً: اندوه، رنج.
۳- خطی خفی در غایت نازکی و باریکی که به چشم عادی به زحمت دیده شود.

(~. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) اندوهناک شدن.

(غَ وَ) [ ع. غباوه ]
۱- (مص ل.) کند ذهن شدن.
۲- ابله شدن.
۳- (اِمص.) گولی.
۴- احمقی، ابلهی.

(غِ یا غَ طِ) [ ع. غبطه ]
۱- (مص ل.) رشک بردن بر سعادت و نیکی کسی بدون بدخواهی نسبت به آن شخص.
۲- شادمانی، خوشحالی.