(~. رِ) (اِمر.) نک اسب ریس.

(~.) [ په. ] (اِمر.)
۱- مسافتی که اسب در یک روز می‌تواند بپیماید.
۲- میدان اسب دوانی.

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.) توطئه.

(~. کِ) (حامص.) حمل و نقل اثاثه منزل، اسباب و لوازم زندگی را از خانه‌ای به خانه دیگر بردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)۱ – تمام کردن نعمت بر کسی.
۲- زره فراخ پوشیدن.

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) باران باریدن.
۲- بسیار سخن گفتن بر کسی.
۳- (مص م.) جاری کردن، روان ساختن.