(غَ زَ) [ ع. ] (اِ.) جِ غزوه.

(غَ وَ یا وِ) [ ع. ] (اِ.) یک غزو، یک بار جنگ کردن.

(غَ)
۱- (اِ.) نشسته راه رفتن مانند اطفال یا معلولین.
۲- شل.
۳- فلج، کسی که خود را روی زمین می‌کشد.

(غُ) (اِ.)
۱- حبه انگور.
۲- هسته انگور.

(غَ ژَ) (اِ.) = غجک. غچک. غیچک. قیچک: سازی است از مطلقات ذوات – الاوتار و آن دارای کاسه‌ای است و بر سطح آن پوست کشند و به کمانه در عمل آورند و بر روی آن ده وتر (سیم) بندند.

(غَ) (اِ.) خشم، قهر.

(غُ) (اِ.) هر دانه میوه انگور که به خوشه متصل است، یک عدد از میوه انگور که به خوشه متصل است، یک حبه انگور؛ غژمه، حبه، گله، غجمه نیز گویند.