(غُ) [ ع. ] (اِ.) جِ غصن.

(غَ رَ یا رِ) [ ع. غضاره ] (اِ.)
۱- سفال سبزی است که برای دفع چشم زخم به کار برند؛ طین حر.
۲- کاسه بزرگ ؛ ج. غضائر (غضایر).

(غَ ضَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) خشم گرفتن.
۲- (اِمص.) خشمگینی.
۳- (ا ِ.) خشم.

(غُ رُ) [ ع. ] (اِ.) استخوان نرم و سست مثل استخوان بینی و گوش.

(غَ ضْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) باز داشتن.
۲- (اِ.) چین و شکن زره.

(غَ ضَ فَ) [ ع. ] (اِ.) شیر درنده.