(غَ یا غِ یا غُ وِ) [ ع. غشاوه ] (اِ.) ۱- پرده، پوشش. ۲- تیرگی چشم.
(غِ غِ رِ) (اِ.) (عا.) نک قشقرق.
(غَ) [ ع. ] ۱- (اِ.) ستم، ظلم. ۲- (مص ل.) ستم کردن، ظلم کردن.
(غَ شَ شَ) [ ع. ] (ص.) خودرأی، بی – باک. ؛ میرزا ~ مرد خودرأی، مرد خودآرا.
(غَ شَ رَ شَ یا ش) (اِ.) یک دسته مردم بی سر و پا و پست، اوباش.
(غَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بیهوش شدن. ۲- (اِمص.) بیهوشی.
(غَ ش) [ ع – فا. ] (ص نسب.) کسی که بیماری صرع دارد، مصروع.
(غَ صْ) [ ع. ] ۱- (مص م.) چیزی را به زور گرفتن. ۲- (اِ.) هر آن چه که به زور گرفته شود.
(غُ) [ ع. ] (اِ.) شاخه درخت.
(غُ صِّ) [ ع. غصه ] (اِ.) ۱- آن چه در گلو گیر کند و فرو نرود. ۲- اندوه گلوگیر.
