غل

(غِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) کینه داشتن.
۲- حسد بردن.
۳- (اِ.) کینه.
۴- حسد.
۵- دشمنی.

    غل

    (غُ) [ ع. ] (اِ.)۱ – گردن بند.
    ۲- بند و زنجیری که به گردن یا دست و پای مجرمان می‌بندند.

      غل

      (غَ لّ) [ ع. ] (مص م.)
      ۱- دست کسی را به گردن بستن.
      ۲- بند بر دست و پای و گردن کسی گذاشتن.

        غلاء

        (غَ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) گران شدن نرخ چیزی.
        ۲- (اِمص.) گرانی.
        ۳- قحطی، نایابی.

          غلاب

          (غَ لّ) [ ع. ] (ص.) بسیار چیره دست.

            غلات

            (غُ) [ ع. غلاه ] (ص.) جِ غالی.
            ۱- از حد درگذشتگان.
            ۲- کسانی که در عقاید مذهبی غلو کنند و از حد درگذرند: «علی اللهیه از غلاتند.»

              Scroll to Top