مصدر متعدی غل (غَ لّ) [ ع. ] (مص م.) ۱- دست کسی را به گردن بستن. ۲- بند بر دست و پای و گردن کسی گذاشتن.
صفت غلات (غُ) [ ع. غلاه ] (ص.) جِ غالی. ۱- از حد درگذشتگان. ۲- کسانی که در عقاید مذهبی غلو کنند و از حد درگذرند: «علی اللهیه از غلاتند.»