غیبت
(غِ یْ بَ) [ ع. غیبه ]
۱- (مص ل.) ناپدید شدن.
۲- (اِمص.) ناپدیدی، عدم حضور.
(غَ بَ) [ ع. غیبوبه ]
۱- (مص ل.) ناپدید شدن، نهان شدن.
۲- فرو شدن آفتاب.
۳- (اِ مص.) نهفتگی.
۴- غروب (ستارگان).
۵- مفارقت، جدایی.
(غَ یا غ یْ) [ ع. ]
۱- (ق.) جز، سوا، مگر.
۲- دیگر.
۳- (ص.) بیگانه.
۴- در تصوف عالم کون که اسم غیریت و سوائیت بر او اطلاق کنند.
۵- جزء پیشین بعضی از کلمههای مرکب که معنای مخالف به کلمه میدهد و معادل پیشوند «نا» است: غیرجایز (ناروا)، غیرعادلانه (ظالمانه).