(فَ) [ ع. فتاء ]
۱- (مص ل.)جوان شدن.
۲- کَرَم کردن.
۳- (اِمص.) جوانی.
۴- کَرَم، جوانمردی.

(فُ یا فِ دَ) (مص ل.) نک افتادن.

(فَ یا فِ رَ دِ) (ص فا.)
۱- شکافنده، درنده.
۲- جدا کننده.
۳- پاشنده، پراکنده کننده.

(فَ یا فِ دَ) (مص م.) نک فتالیدن.

(فَ یا فِ دِ) (ص مف.) نک فتالیده.

(فَ یا فِ)
۱- (اِمص.) از هم گسستن، بریدن.
۲- شکستن.
۳- در ترکیب با برخی واژه‌ها معنای از هم پاشنده، پراکنده کننده می‌دهد.