فتال

(فَ تّ) [ ع. ] (ص.)
۱- بسیار تاب – دهنده.
۲- کسی که نخ و ریسمان و مانند آن‌ها را تاب داده و فتیله کند.

    فتالنده

    (فَ یا فِ لَ دِ یا دَ) (ص فا.)
    ۱- پریشان کننده، از هم پاشنده.
    ۲- شکافنده.

      فتالیدن

      (فَ یا فِ دَ) (مص م.)
      ۱- از جا کندن.۲ – ریختن، افشاندن.
      ۳- دریدن، شکافتن.
      ۴- از هم گسستن.
      ۵- پریشان کردن، پراکنده کردن.

        فتالیده

        (فَ یا فِ دِ) (ص مف.)
        ۱- برکنده شده.
        ۲- ریخته شده، افشانده.
        ۳- دریده، شکافته.
        ۴- جدا شده.
        ۵- از هم پاشیده، پراکنده شده.

          فتان

          (فَ تّ) [ ع. ] (ص.)
          ۱- بسیار فتنه جو.
          ۲- بسیار زیبا و دل ربا.

            فتانه

            (فَ تّ نِ) [ ع. فتانه ] (ص.) مؤنث فتان.

              فتح

              (فَ تْ) [ ع. ]
              ۱- (مص م.) باز کردن، گشودن.
              ۲- تسخیر کردن، پیروز شدن.
              ۳- (اِ مص.) گشایش.
              ۴- پیروزی.

                فتحه

                (فَ حِ) [ ع. فتحه ] (اِ.) علامت حرکت فتح که بالای حرف گذاشته می‌شود، زبر؛ ج. فتحات.

                  Scroll to Top