(فِ تْ نِ) [ ع. فتنه ]
۱- (مص ل.) اختلاف رأی و نظر داشتن.
۲- گناه ورزی.
۳- (اِ.) آشوب.
۴- عذاب، رنج.
۵- گناه.
۶- ستیزه، خلاف.
۷- شگفتی.
۸- (اِمص.) دیوانگی.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- شیفته شدن.
۲- آشوب برپا شدن.

(~. گَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) نک فتنه شدن.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (ص فا.) آرام – کننده آشوب و غوغا.

(فُ تُ وَّ) [ ع. فتوه ] (اِمص.)
۱- جو ا نی.
۲- جوانمردی، کرم، بخشندگی. ؛ ~نامه کتابی که در آن اصول و آداب فتوت نوشته شده‌است.