فخار

(~.) [ ع. ] (اِ.)
۱- سفال، گل خشک.
۲- سبو.
۳- در فارسی به معنای کوزه گر.

    فخامت

    (فَ مَ) [ ع. فخامه ]
    ۱- (مص ل.) ستبر گردیدن.
    ۲- بزرگوار گشتن، گرامی شدن.
    ۳- (اِمص.) بزرگواری.

      فخذ

      (فَ یا فِ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- ران. ج. افخاذ.
      ۲- خویشاوندان مرد که از نزدیک ترین عشیره او باشد. ج. افخاذ.

        فخر

        (فَ خْ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.)نازیدن، مباهات کردن.
        ۲- (اِمص.) بزرگ منشی، افتخار.

          فخفره

          (فَ فَ رِ) (اِ.)
          ۱- سبوس آرد گندم یا جو.
          ۲- نخاله، زنگ زده.
          ۳- کهنه و مانده.

            فخم

            (فَ خَ) [ ع. ] (اِ.) جرعه‌ای از آب.

              فخم

              (فَ خْ) [ ع. ] (ص.)
              ۱- گرامی، بزرگوار.
              ۲- سخن جزل و فصیح.

                فخمنده

                (فَ مَ دِ) (ص فا.) کسی که پنبه را بزند تا پنبه را از دانه آن جدا کند.

                  Scroll to Top