فرث

(فَ) [ ع. ] (اِ.) سرگین در شکنبه.

    فرج

    (فَ رَ) [ ع. ] (اِمص.) گشایش، گشایش در کار و مشکل.

      فرج

      (فَ رْ) (اِ.) ورج، ارج ؛ فره، شأن، شوکت، قدر.

        فرج

        (~.) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- سوراخ، شکاف.
        ۲- عورت زن، آلت تناسلی زن.

          فرجام

          (فَ رْ) [ په. ] (اِ.)
          ۱- پایان، انجام.
          ۲- نتیجه.

            Scroll to Top