(فَ یا فِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) تباه شدن.
۲- متلاشی شدن، از بین رفتن.
۳- (اِمص.) تباهی، خرابی.
۴- نابودی.
۵- (اِ.) فتنه، آشوب.
۶- لهو و لعب.
۷- کینه، دشمنی.

(فَ) (اِ.) نک افسار.

(فَ) (اِ.) افسان، سنگی که با آن کارد یا شمشیر را تیز کنند.

(فَ نِ) (اِ.) افسانه، داستان.

(فِ) [ فر. ] (اِ.) جشنواره.